كه : أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ « 1 » همچنين اين فرموده خداوند كه : وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ « 2 » تصديق عقلى [ يا ] به نحو اجمالى است ؛ يعنى تصديق مخبر صادق بر وجه كلى - مانند تصديق آنچه كه پيامبر ( ص ) آورده است يا به سبب امرى خارجى نظير آيه و معجزه است ، يا به دليل اطمينان نفس و آرامش وجدانى است . يا اينكه تصديق عقلى به نحو تفصيلى است كه يعنى تصديق آحاد اخبار صادق درباره مبدا ، معاد ، و امور ما بين انها نظير حسنات ، سيئات و مواردى كه تفصيلا بر انها مترتب مىشوند . اين نحوه تصديق موجب عبوديت و انجام دادن اعمال صالح مىشود ؛ بدون اينكه اين موارد را نزد معبود بيابد . ازاين‌رو هنوز ايمان وارد قلب انها نشده است ؛ زيرا هنوز قلب انها حيات ندارد . ولى وقتى كه عقل ايمانى مدرك حقايق در ايجاد اعمال صالح بر نفس اثر گذاشت ، براى وى در مرتبه نفس قلبى متولد مىشود كه با ان مقام « و ان لم تكن تراه فانه يراك » حاصل مىشود . در نتيجه عابد حضور خود ، عبادت خويش ، و همه اشياء و اعمال را نزد معبود درمىيابد . بطن چهارم [ روح انسان ] اين بطن مرتبه روح انسان است كه يعنى حصول اطمينان از حضور حق و مقام « اعبد ربك كانك تراه » . زبان اين مرتبه نيز اين فرموده خداوند است كه : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا « 3 » فرق بين قلب و روح نيز اين است كه استحضار عقايد و نورانى شدن نفس

--> ( 1 ) . بقره ( 2 ) : 43 . ( 2 ) . بقره ( 2 ) : 25 . ( 3 ) . نساء ( 4 ) : 136 .